"Een coach helpt, inspireert en motiveert."

Victoryblog #3 – Ans

0

Ans, een vrouw van 73 jaar, meldt zich met angst- en paniekklachten bij de coach. Ze ervaart al meerdere jaren veel spanning in haar lichaam. Dit voelt ze in haar borst en buik. Ze piekert veel over het verleden, heden en de toekomst. Ook krijgt ze ongeveer één keer per week een paniekaanval. Bij deze aanval voelt ze haar hart sneller kloppen, begint ze sneller te ademen en is ze bang om flauw te vallen. Door deze klachten wordt ze steeds angstiger en krijgt ze meer en meer moeite om bepaalde dingen te ondernemen. Sinds ze een paniekaanval in de auto heeft gehad, rijdt ze telkens minder auto. Ze geeft aan eigenlijk al maanden geen auto meer te hebben gereden. Daarnaast geeft ze aan dat de laatste maanden ook het fietsen en soms het wandelen in de stad beangstigend voor haar is. Het liefst vermijdt ze dit dan ook. Ook vertelt ze moeite te hebben op plaatsen waar veel mensen zijn, zoals feestjes en drukke winkelstraten. Ze is als de dood dat ze op deze plaatsen een paniekaanval krijgt en flauwvalt voor het oog van al die mensen.

De inzet van een “gedachtendagboek”

Tijdens het eerste en tweede gesprek worden allereerst Ans´ klachten uitgevraagd. Ze krijgt na afloop een huiswerkopdracht mee. De coach vraagt haar om thuis precies op te schrijven welke plaatsen, personen of handeling(en) ze vermijdt of met veel moeite of angst toch aangaat. Ans blijkt een uitgebreide lijst gemaakt te hebben, met daarop het vermijden van feesten, autorijden, drukke plaatsen in de stad, winkels, etc. Daarnaast krijgt ze de opdracht om haar gedachten en gevoelens omtrent haar angsten dagelijks uitgebreid te beschrijven, in een soort “gedachtendagboek”.
Met cognitieve gedragstherapie (CGT) wil de coach Ans inzicht geven in haar angst om een paniekaanval te krijgen of flauw te vallen. Hiervoor wordt onder andere haar “gedachtendagboek” gebruikt. Het blijkt voor Ans echter heel moeilijk te zijn om haar gedachten en gevoelens in bepaalde situaties te herkennen en goed te verwoorden. Ze geeft aan dat ze niet goed weet wat ze op moet schrijven. Ze vertelt dat ze het niet gewend is om over zichzelf en over haar gevoelens te praten, ze vindt het erg moeilijk en ongemakkelijk. Ans ziet altijd erg op tegen de volgende afspraak en heeft weinig vertrouwen in het coachingstraject. Deze gevoelens worden uitgebreid besproken en de coach complimenteert haar met het feit dat ze hier zo open over is.

Het coachingstraject gaandeweg

Omdat Ans het moeilijk vindt om haar gedachten en gevoelens te herkennen en te verwoorden, wordt overgegaan op EMDR, een methode om traumatische gebeurtenissen te verwerken. Omdat de eerste paniekaanval van Ans tijdens een autorit plaatsvond, kan deze aanval gezien worden als een traumatische gebeurtenis. Wanneer Ans vertelt over deze eerste aanval wordt ze direct weer angstig en begint ze sneller te ademen.

De impact van de behandeling

Na de eerste EMDR behandeling ervaart Ans geen paniek meer als ze aan die ene autorit terugdenkt. Zelf is ze erg verbaast over dit fenomeen: “Hoe kan dit nou? Je beweegt je vingers voor mijn ogen en nu ervaar ik minder angst bij het terugdenken aan de autorit?”. In het kort wordt de werking van EMDR besproken, zodat ze het meer kan begrijpen. Weer krijgt ze een aantal belangrijke huiswerkopdrachten mee naar huis. Het is de bedoeling dat ze haar vermijdingsgedrag stap voor stap gaat doorbreken. Ze gaat starten met het zitten in een stilstaande auto, gedurende tien minuten. Daarna gaat ze een aantal keer tien minuten zitten in de haar auto met de motor aan. Hierna gaat ze een aantal keer vijf minuten rijden in haar eigen straat. Deze verschillende stappen worden verdeeld over tien dagen.

Weg naar de oplossing

Het bovenstaande stappenplan wordt steeds verder uitgebreid zodat Ans uiteindelijk zonder angst weer auto durft te rijden. Later in de behandeling bleek dat ze ook een keer flink geschrokken is op haar fiets. Ans is een keer bijna aangereden door een auto, die nog maar net op tijd stopte. Ook voor deze gebeurtenis is EMDR toegepast. Na afloop had Ans geen last meer van angsten op de fiets. Bovendien gaat ze steeds beter inzien dat wanneer ze situaties of handelingen vermijdt, de angst hiervoor groter kan worden. Want op die manier ervaart ze niet, dat hetgeen waar ze zo bang voor is, helemaal niet gebeurt. Ze raakt hierdoor gemotiveerd om steeds haar grens te verleggen en over haar angst heen te stappen.
Na zes afspraken, verspreid over tien weken merkt Ans duidelijk vooruitgang. Ze heeft helemaal geen paniekaanval meer gehad. Wel blijft ze zich zorgen maken over de toekomst; “want ik wil niet dat de klachten terug komen!”. We bespreken dat ze haar angst zelf onder controle kan houden, zolang ze goed in de gaten houdt dat ze niks gaat vermijden. Na de 7e afspraak wordt in goed overleg het traject afgerond. Ans is zeer tevreden over het resultaat.

De conclusie

Dit coachingstraject laat zien dat het niet altijd nodig is om goed over je gevoel en gedachten te kunnen praten om van je klachten af te kunnen komen. Er zijn een aantal bewezen effectieve behandelmethodieken die goed kunnen worden toegepast zonder dat je als cliënt precies de onderliggende gevoelens hiervan hoeft te begrijpen. Bij Ans sloot de methodiek van EMDR beter aan dan CGT. Dankzij het coachingstraject waarin EMDR is toegepast, vermijdt ze nu geen plekken of personen meer waar ze eerder angstig voor was. Hierdoor ervaart ze dat er ook niet bang voor hoeft te zijn, waardoor de angst afneemt.

Share.

About Author

Comments are closed.